Aspen Valley Wildlife Sanctuary
Dag trouwe lezers!
Ik weet het, het is lang geleden dat jullie iets van me gehoord hebben, en mijn excuses hiervoor. Ik moet dan ook zeggen dat hier op stage elke dag ongeveer hetzelfde is, en daardoor maak ik dan ook weinig spannends mee. Stage zit er alweer bijna op, en over een klein weekje (vrijdag 5 Aug) vertrekken we hier en pakken we de bus naar Toronto. Dit zal tevens ook onze eindbestemming zijn van deze geweldige en indrukwekkende reis. Op 17 Aug. vliegen we terug naar Amsterdam, opnieuw via Chicago, en de 18ezetten we onze voet weer op Nederlandse bodem. Ik moet toegeven dat ik wel weer zin heb om lekker thuis te zijn.Helaas begint gelijk een hectische periode op school, dus veel tijd omervan te genieten heb ikdenk ik niet. Ons mam heeft hopelijk een lekkere zelfgemaakte appeltaart klaar staan als ik weer thuis kom, daarkijk ik echt naar uit! *mam, dit is een hint en ik ben zeer teleurgesteld als die appeltaart er niet staat, haha!*
Wehebben een dag of 10 om Toronto onveilig te maken en daar zijn we ook wel aan toe. Na2 maanden op hetzelfde terrein rond gelopen te hebben, ver weg van de maatschappij en bewoonde wereld, is het wel lekker om een keer uit eten te gaanen onder de mensen te zijn.
Tot gisteren hadden we nog geen verblijfplaats in Toronto. Ik begon um al te knijpen wantwe hebben absoluut geen geld voor hotels/motels en hostels. Gelukkig hebben we nu wel een verblijfplaats en valter een grote druk van mijn schouders af. We kunnen gratisverblijven bij een ex man van een vrouw die hier werkt. Het is eenSchotse man en hij heet Rob. Ik denk dat wevan te voren maareven Braveheart moeten kijken om aan het accent te wennen, hehe. Deze beste man heeft een slaapkamer voor ons, wat ideaal is. Het kost ons dus opnieuw niets. Ik moet nog even op internet uitzoeken waar hij precies woont, maar van wat ik heb begrepen woont hij vlakbij het vliegveld dus dat is wel handig.
We hebben nog geen flauw idee wat we precies in Toronto gaan doen, behalve dat we uiteraard de wereldberoemde Niagara Falls gaan bezoeken. We zullen ook wel een keer op stap gaan en ons flink bezatten, maar ik gok dat ik na 2 wijntjes al op m'n kop sta. We hebben al zo lang geen alcohol meer op.. Ik herken mezelf niet meer, haha!
Na deze blog zullen jullie denk ik nog één verhaaltje van me ontvangen over onze avonturen in Toronto. Ik zal nog wat foto's proberen te plaatsen van de afgelopen 2 maanden hier op stage.
Met alle diertjes gaat alles trouwens prima. Ze groeien snel en zijn hard op weg naar een volwassen stadium. Ik baal er van dat ik er niet bij kan zijn als ze worden terug gezet in de natuur deze herfst. Maar ach, je kunt niet alles hebben.
De hongerige beren die op het terrein rondliepen hebben ons het leven niet makkelijker gemaakt. Ze bleven terug komen en het werd steeds lastiger om ze weg te jagen. Ze ontdekten ook steeds nieuwe manieren om makkelijker aan eten te komen en hadden totaal geen moeite met het openbreken van de dierenverblijven. De afgelopen 2 weken is het rustig geweest en heb ik ze eigenlijjk niet gezien. Tot gisteren. Er zat een zwarte beer in het buitenverblijf van de wasbeertjes, al hun fruit op te eten. Toen we met het paintbal geweer een flink aantal schoten hadden afgelost, klom de slimmerd snel in een boom en bleef daar lekker zitten. Uiteindelijk is de beer vertrokken en hopelijk blijven ze nu weer even weg. We signaleren steeds andere beren en we gokken dat er nu ongeveer 7 verschillende op en in het gebied rondlopen. Sommige van hen hebben een aantal hongerige jonkies om te voeden dus ik kan het ze eigenlijk ook niet kwalijk nemen.
Het weer hier is de afgelopen maand bizar goed geweest. We hebben elke dag zon en de temperatuur is gemiddeld 30 graden. Onlangs was het 38 graden, met een gevoelstemperatuur van 45 graden. Die dag zijn we allemaal vroeg begonnen met werken en zijn we in de middag naar het water gegaan. Met die temperaturen is het niet fijn om te werken. In het begin had ik veel hoofdpijn in de avond, maar ik kwam er al snel achter dat ik te weinig dronk en sinds ik meer water drink is de hoofdpijn stukken minder.
Nou lieve famillie en vrienden, ik ga proberen nog wat foto's te plaatsen. Tot de volgende blog!
Liefs, Linda
Juni 2011
Zo.. Het is alweer een tijdje geleden dus hoogtijd voor een nieuw verhaaltje.
Ik weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen! We hebben alweer zoveel meegemaakt. We hebben het mooie en knusseSurrey verlaten en op donderdag 2 Juni hebben we het vliegtuig gepakt naar Calgary. Dit was maar een korte vlucht van ongeveer 1 uur en 20 minuten. De vlucht verliep prima. Eenmaal in Calgary aangekomen kwamen onze koffers als een van de eerste van de band afgerold. Altijd prettig. Ik heb een beetje een trauma opgelopen toen ik met mijn klasgenootjes naar Spanje ging en een aantal mensen hadden geen koffer de eerste paar dagen.. Die waren met een verkeerd vliegtuig meegegaan ofzo. Geen idee, maar ik was blij dat onze koffers er allebei waren! We hebben toen een taxi genomen die ons naar onze huurauto heeft gebracht. We waren allebei ERG tevreden over onze huurauto! Meer luxe dan ik had verwacht! Leren bekleding, stoelverwarming, leuke knopjes op het stuur om met de radio te spelen, airco etc.
We reden gelijk aan richting Banff. We hadden maar een week de tijd om alles te bezichtigen en we hadden er zin in, dus daar gingen we dan! Eerst was het landschap heel vlak maar het duurde niet lang voor de Rocky Mountains in ons zicht waren. Het dorpje Banff is erg leuk! Uiteraard is het een toeristische trekpleister maar het heeft een gezellige uitstraling. De volgende dag hebben we een tentje aangeschaft en een luchtbed. We hebben de goedkoopste gepakt want na deze week gebruikte we die troep toch niet meer. En om alles nou mee te sjouwen... Nee, geen optie. We hebben al teveel bagage. We hebbenin deze week flink wat gekampeerd. Soms viel het niet mee omdat het best koud was, maar over het algemeen was het goed te doen. Zie foto's :) Het kamperen zelf was niet duur, maar omdat Banff (en Jasper) een Nationaal Park is moet je 20 Dollar extra betalen voor elke nacht die je er overnacht.
We zijn van Banff naar Jasper gereden. Dit was een flinke rit, en we hebben veel meren bezocht, iets wat al lang op mijnlijstje stond om te doen. Lake Louise enMorainelake warennog bijna helemaal bevroren. Dit had ook wel wat,tot in je enkels ineens in de sneeuw staan. *Zie foto's. Het was echteen super ervaring omde Rocky Mountains zó te beleven en te zien. Het is er echt prachtig!Zeker een van de mooisteplekken die ik tot nu toe heb gezien. Ikheb er absoluut geen spijt van en ik kanhet iedereen aanraden om daar eens heen te gaan. Ik heb wel een hoop foto's gemaakt natuurlijk, maar sommige dingen kun je gewoon niet vastleggen op camera, die moet je gewoon beleven.
InJasper hebben we paardgereden in de bergen, wat erg leuk was! En we hebben uiteraard het dorpje bezocht. Ze hadden zo'n gondola die je hoog in de bergen brengt, maar het was maar een ritje van 7 minuten en uiteraard betaal je daar veel te veel voor, dus dat ging 'm niet worden. Na 2 dagen baalde we er ontzettend van dat we nog geen beren gezien hadden, we wouden deze prachtige dieren zó graag in hun natuurlijke omgeving zien.. Nou, onze gebeden waren verhoord... In de volgende 3 dagen hebben we maar liefst 12 beren gezien! Toen we op de helft van onze roadtrip waren hebben we 1 nacht verbleven op een camping in een tee-pee. Dit is een soort van wigwam die vroeger gebruikt werden door de Indianen. Dit was erg cool en een super leuke ervaring!
Op de terugweg hebben we nog veel meer beren gezien. Op een gegeven moment waren we de tel kwijt. Ook hebben we grote berggeiten gezien (die veel groter zijn dan ik dacht) en een coyote die in de schemering de weg overstak. Die was helaas te snel voor een foto, maar het plaatje en de beleving zit gelukkig in mijn hoofd. Deze week was absoluut een week om nooit meer te vergeten, een prachtige ervaring..
Maar helaas komt aan al het moois een eind, en zo hebben we op 9 Juni de huurauto netjes terug ingeleverd. We hebben die nacht in een hotel overnacht en de volgende ochtend zijn we naar het vliegveld vertrokken. We vlogen volgens mij iets van 3,5 uur naar Toronto, wat in Ontario ligt (in het Oosten van Canada). Het tijdverschil is nu nog maar 6 uur, ipv 9.
Eenmaal in Toronto hebben we een bus gepakt naar Huntsville. Dat is zo'n 3,5 uur ten Noorden van Toronto. Om half 10 in de avond waren we in Huntsville, waar de mensen van mijn 2e stage adres ons op kwamen halen. We zijn gelijk even naar de supermarkt gegaan en uiteindelijk naar Aspen Valley Wildlife Sanctuary. Het was ondertussen laat dus we zijn op tijd gaan slapen. We zouden eigenlijk het hele weekend vrij hebben omnog even na te genieten en ons voor te bereiden,maar blijkbaar hadden ze het druk! De volgende dag begonnen we gelijk met werken.
In het begin was het allemaal even wennen. Het was nogal chaotisch en onduidelijk allemaal, maar daar kwam al snel verandering in. Gelukkig ben ik de moeilijkste niet en als ik een vraag heb dan stel ik die. Voor sommige mensen logisch, voor andere misschien een hele opgave. De eerste 2 dagen is dat zo een beetje alles wat ik heb gedaan, vragen stellen. Hoe werkt dit, waar ligt dat, hoe laat zus en waar zo... Misschien werden ze er een beetje gestoord van, maar eigen schuld.. Hadden ze het maar uit moeten leggen. AVWS (Aspen Valley Wildlife Sanctuary) is een enorm grote organisatie met een flink stuk grond. Ik ben er nu anderhalve week aan het werk en het bevalt me prima hier. We hebben een prima slaapkamertje, een douche met warm water en een apart huisje voor gezamelijk gebruik met een woonkamer en een keuken. Internet is niet al te best hier, maar ik doe mijn best waar en wanneer ik kan. Wat wil je nog meer?
Ze hebben veel dieren op het moment, het is een drukke periode van het jaar. We hebben over de 50 baby wasbeertjes die elke dag 3 x gevoerd worden. Ook baby eekhoorntjes die om de 4 uur gevoerd moeten worden, schattige bambi hertjes die 3 x per dag gevoerd moeten worden, enz. enz. Daarnaast hebben ze o.a. konijnen en baby konijntjes, otters, bevers, herten, beren, 9 baby beertjes (schattig!!), 5 baby stinkdiertjes ( SCHATTIG!!!), een aantal coyotes, een aantal wolven, een lynx en zelfs een leeuwin. Ja mensen, u leest het goed; een leeuwin!
Ik had er nog nooit van gehoord, maar blijkbaar is het compleet legaal om zulke dieren te kopen op een exotische veiling en als huisdier te houden. Er zijn geen regels en wetten voor. Dom he?! Een meid van 17 had die leeuwin gekocht op zo'n veiling, voor 70 euro. Best stoer om een leeuw in huis te hebben, dacht ze waarschijnlijk. Mwah... Niet zo.. Na een paar weken begon het dier te groeien als kool en werdt het al snel duidelijk dat wildlife niet zomaar te temmen is. Haar ouders wouden het dier kwijt. Ze zou ingeslapen worden maar gelukkig hebben ze haar kunnen opvangen. Vandaar, een leeuwin. Ik vind het echt belachelijk dat dit zo maar kan, in een land als Canada. En dat allemaal terwijl je wasbeertjes niet als huisdier mag hebben (ook volkomen terrecht, daar niet van). Maar goed, ik dwaal af :)
Uhhmm al deze dieren moeten natuurlijk dagelijks gevoerd worden en hebben allemaal een schoon verblijf nodig, dus je snapt wel waar we de hele dag mee bezig zijn. Voor degene die er geinteresseerd in zijn; mijn dag ziet er ongeveer als volgt uit;
5:30 - opstaan & wakker worden (duurt effe bij mij)
5:45 -melk voor de baby hertjes klaar maken, opwarmen en voeren (en meteen je afwas doen)
6:00 - eekhoorntjes voeren
6:10 - snel naar de baby wasbeertjes want die moeten gevoerd worden (alle 53 ofzo)
8:15 - ontbijten
8:45 - konijnen, eendjes, ganzen, ... voeren
10:00 - Takken knippen zodat alle dieren verse blaadjes hebben
11:00 - Dagelijkse groentes en fruit sorteren
12:00 -Lunchpauze
13:00 - Voeren van de stinkdieren en volwassen wasberen
13:50 - baby hertjes opnieuw voeren
14:00 -baby wasbeertjes opnieuw voeren
15:30 - vrij tot 18:00
18:00 - babyeekhoorntjes opnieuw voeren, daarna vrij tot 21:15
21:15 - baby hertjes opnieuw voeren
21:30 - baby wasbeertjes nog een keer voeren
23:00 - bedtijd!
Als je zo dit schema bekijkt ziet het er allemaal erg dramatisch uit, maar dat valt reuze mee. We hebben 2 dagen in de week vrij, alloewel we dan nog onze baby bambi hertjes voeren op vrijwillige basis. Gelukkig heb ik er geen moeite mee om rond kwart voor 6 op te staan, de hertjes te voeren en om kwart over 6 weer lekker in slaap te vallen in m'n bedje.
Nou mensen, ik ga ermee stoppen want het duurt zelfs mij te lang nu :)Mijn complimenten voorallen die niet halverwege afgekapt zijn met lezen. Aangezien dit bovenstaande schema mijn toekomstige belevenissen zullen zijn, zal mijn volgende blog (over een maandje ofzo) wel niet zo heel spannend zijn, haha! Mocht er nog iets spannends gebeuren dan horen jullie het nog wel! Ik ga proberen wat foto's hierop te zetten. Hopelijk lukt dat met dit trage internet.
Liefs Linda xxx
PS: Ik vergeet BIJNA te vertellen dat er hier op het erf wat beren rondlopen. Dit zijn geen dieren van de organisatie, het zijn wilde beren. Ze zijn nog lang niet op krachten van een lange winterslaap en veel van hen hebben 2 tot 4 jonkies. Qua eten betekend dit: Pakken wat je pakken kan. En dat doen ze. We hebben hier wat honden- en kattenvoer op voorraad. Ideaal voor hun, beetje lomp voor ons. Van de week stonden we oog in oog met een groot mannelijk exemplaar. Best eng moet ik zeggen, als ze zo dichtbij de mens komen. Ik kon hem horen ademen, zo dichtbij was ie. Vanaf dat moment hebben we een paintball geweer binnen handbereik. Hopelijk krijgen we ze snel weggejaagd want veilig is anders!
Bye Bye British Columbia
Dag lieve mensen,
Hier weer een korte update!
Alles gaat nog steedstoppie! Ik heb het ontzettend naar mijn zin en ik kan bijna niet geloven dat we alweer op de helft van onze trip zijn. De tijd vliegt echt voorbij, ongelovelijk! De afgelopen weken heb ik veel gewerkt op stage en een paar dagen geleden heb ik daar afscheid genomen. Het verbaasde me heel erg hoe erg ik gehecht was geraakt aan de dieren, de mensen en de hele situatie. Het afscheid viel iets zwaarder dan gedacht, al heb ik nooit zo heel veel moeite met gedag zeggen. Tranen komen bij mij eigenlijk nooit voor (behalvetoenmijn liefste broer 5 maanden naar Afghanistan ging, maar dan mag het volgens mij ook wel).
Maar hier voelde ik me meteen thuis en ik baal dat ik al deze geweldige mensen -die ik nu vrienden noem- zo snel alweer achter moet laten. Ik had wat kleinigheidjes gekocht voor de mensen daar, en ook een grote vette chocolade taart meegenomen, waar iedereen lekker van kon snoepen. Mijn stagebeoordeling was perfect dus daar hoef ik zeker niet over te klagen.
Ondertussen hebben we in de weekenden niet stil gezeten. Vrijdag 20 Mei zijn we naar de Capilano Suspension Bridge gegaan. Een echte trekpleister voor toeristen. Het is een grote hangbrug midden in een prachtig stukje natuur. De zon scheen volop en we hebben de hele ochtend daar gespendeerd. Later die dag zijn we in Vancouver naar China Town gegaan. Dit was eigenlijk het enige gedeelte van Vancouver Downtown waar we nog niet geweest waren. We geven beide niet zoveel om zulk soort dingen maar ach, het is leuk om eens gezien te hebben. We hebben ons uiteindelijk wel prima vermaakt want we kwamen terrecht in een gedeelte waar alleen maar zwervers en drugsverslaafden rondliepen. Uiteraard hielden wij enigzinsafstand, maar die mensen zaten helemaal in hun eigen wereld. Er was bijvoorbeeld een jongen die helemaal uit zijn dak ging en gigantisch stond te dansen midden op straat, zonder ook maar enigzins muziek in zijn oren te hebben. Dat is eerlijk gezegd best een leuk aanzicht. Jammer genoeg geen foto's daarvan, haha!
We zouden eigenlijk de volgende dag, zaterdag21 Mei, gaan whale watchen, maar helaas kregen we de dag ervoor te horen dat de trip niet doorging omdat de boot kapot was gegaan die dag. We hebben de trip verschoven naar afgelopen zaterdag, 28 Mei. Het was een prachtige ervaring!! We hebben een kleine groep orka's gezien, Californische zeeleeuwen, zeearenden en zeehonden. Zie foto's. Het weer was ook perfect dus we hebben een schitterende dag gehad. Afgelopen zondag hadden we besloten om naar de kapper te gaan. Ondertussen heb ik mijn haar donker bruin geverfd en er is een flink stuk vanaf, zeg maar gerust een kort kapsel. Dat was ook wel nodig, alleen nu wordt ik gestoord van al die plukken die de hele tijd voor mijn ogen vallen. Noem je dit een gestoorde beslissing?? Mwah.. valt wel mee, vergeleken met de 22 jarige jongedame waarmee we het huis delen. Ze besloot die dag , voor de verandering, haar hoofd kaal te scheren. Godzijdank hebben we dit deels uit haar hoofd weten te praten, maar het resultaat liegt er niet om.. .Wederom zie foto's.
Daarnaast hebben we onze volgende reis gepland. We vliegen donderdag 2 Juni om 11 uur van Vancouver naar Calgary. Dit is een vlucht van 1 uur en 15 minuten. We hadden ook de greyhound bus kunnen nemen, dan waren we iets voordeliger uit geweest maar dat tripje zou 16 uur duren met de bus. Eenmaal in Calgary gaan we onze huurauto ophalen en kan de 2e roadtrip beginnen! Ik heb er echt ontzettend zin in om door de Rocky Mountains heen te rijden. Ik heb sommige mensen horen zeggen dat het de mooiste rit is die je kunt maken in Canada, dus dat beloofd wat. Als het weer een beetje mee zit kunnen we gaan kamperen, maar ik gok dat het ijs en ijskoud is daar in de bergen. Misschien slapen we wel in de auto vanwege het geldgebrek, elke avond een motel is te duur. Ach ja, je bent jong en je wil wat
Na een week rond te hebben gereden gaan we retour naar Calgary om de auto weer terug te brengen. Opvrijdag 10 Juni vliegen we naar Toronto. We zullen daar aankomen om half 4 in de middag. Volgens mij is het in Toronto een uurtje of4/5 laterdan in Vancouver, wat wil zeggen dat er nog maar iets van 4 uur tijdsverschil is met Nederland. Dit is vooral voordelig voor het skypen met het thuisfront. Zodra we daar landen nemen we om 18:00 uur een bus die ons naar richting Noorden brengt, naar een plaatsje genaamd Huntsville. Daar komen de mensen van stage ons ophalen om 21:15. Dan is het nog een half uurtje rijden naar Rosseau, waar Aspen Valley Wildlife Sanctuary zich bevindt. We slapen daar op het terrein voor die komende 2 maanden. Die avond zullen we wel moe zijn, gok ik. We hebben dan zaterdag en zondag om bij te komen, en op maandag 13 Juni beginnen we met werken.
Genoeg info voor nu. We zullen een tijdje geen internet hebben dus als we eenmaal op onze volgende bestemming zijn hoop ik prachtige foto's te kunnen plaatsen op mijn blog.
Bewaar wat zonnestraaltjes voor me, of stuur ze desnoods deze kant op
Liefs xxx Linda
Owl
Hoii Allemaal!!
We zijn ondertussen weer 2 weken verder en dus is het tijd voor een kleine update. Het bevalt hier allemaal nog super goed en we hebben het prima naar onze zin. Jolanda heeft ontzettend snel een baantje weten te bemachtigen en werkt nu 5 á 6 dagen per week in een honden- en kattenpension. Ze heeft het prima naar haar zin en verdient een lekker centje bij.
Ik daarentegen, krijg het steeds benauwder als ik naar mijn bankrekening kijk, dus doe ik datvooral niet al te vaak. Op zich valt het allemaal wel mee.. Alleen het eten en reizen is duur, voor de rest maken we geen geld op. Het verblijf is gratis en ik ben blij jullie te kunnen mededelendat we hier voor de hele maand nog kunnen blijven.
Ik zal even kort vertellen naar waar jullie over het algemeen het meest nieuwsgierig naar zijn: HET IS HIER ROTWEER! Het regent zowat elke dag en het lijkt wel herfst, maar dan zonder de kale bomen. De temperatuur is dagelijks rond de 13 graden. Mocht er per ongeluk een zonnige dag tussen zitten, is het ongeveer 17 graden. Ik vind het op zich niet zo erg, maar het mag van mij nu wel stoppen met regenen. Normaal gesproken is het hier nu rond de 20 graden en elke dag zonnig. Maar ja, normaal gesproken is het in Nederland nu ook niet zo warm. Het is allemaal een beetje anders dit jaar, denk ik.
Ondertussen ben ik alweer 2 weken aan het werk bij OWL (Orphaned Wildlife Society). Dit is stage trouwens, geen betaalde baan. Zoals ik al heb verteld is het een opvang voor roofvogels, die uiteindelijk (hopelijk) weer terug de natuur in kunnen. Grappig hoe ik dacht dat ze alleen maar uilen hadden... Niet dus! Ze hebben allerlei valken, haviken, buizerds, uilen, maar ook een aantal zee- en steenarenden. Wat eenmachtig grote beesten zeg, echt intimiderend.
Ze doen echt fantastisch werk en betrekken me enorm bij alle werkzaamheden en handelingen. Zo ben ik pas mee naar de dierenarts geweest, heb ik een zee arend opgehaald die zwaar gewond was, hebben ze me geleerd hoe je injecties uitvoert en verband aanlegt bij gewonde vogels. SUPER interessant. Tot nu toe oefenen we op dode vogels die hun verwondingen helaas niet hebben overleefd. Dit geeft me de kans om alles eens grondig te bekijken. De binnenkant van de snavel en bijvoorbeeld de oren, die je normaal niet ziet onder de dikke pak veren. Zodra er een vogel een medische behandeling nodig heeft halen ze mij erbij en leggen ze alles duidelijk uit. Verder haal ik vogels uit hun verblijven en doe ik handvoedingen. De roofvogels die niet meer kunnen worden uitgezet blijven bij OWL. Deze vogels trainen ze en krijgen elke dag hun muisje uit de hand gevoerd. Je zult dit wel zien op de foto's. Het klikt ook erg goed met de mensen die er werken en stapje voor stapje heb ik een prille liefde voor roofvogels ontwikkeld. Ze hebben me ook een betaalde baan aangeboden voor de zomer, maar helaas hebben we al plannen. Ik zou hier wel langer willen blijven werken, maar van de andere kant wil ik ook zoveel mogelijk van Canada zien. Soms wel lastig dus, maar we proberen hier zo lang mogelijk te blijven.
Begin Juni willen we nog een keer een auto huren en vanuit hier naar Kamloops, Blue River, Jasper en Banff rijden, met als eindpunt Calgary.Jasper en Banff liggen in de Rocky Mountains, en die nationale parken staan al heel lang op mijn lijstje met 'dingen die ik wil zien'. Al deze plaatsnamen zegt jullie waarschijnlijk niets, maar je kunt het altijd opzoeken, lang leve google.Vanuit Calgary zullen we naar Toronto vliegen en een bus richting het Noorden pakken. Op maandag 13 Juni zullen we starten op mijn 2e stagebedrijf ; Aspen Valley Wildlife Sanctuary. Meer daarover later, in een andere blog ;)
PS: Zaterdag 21 Maart gaan we whale watchen!! De kans is groot dat we Orka's gaan zien, zeeleeuwen, bruinvissen en andere zeezoogdieren. Een jonge dame van mijn stage werkt daar in de zomermaanden als gids op zo'n boot. Het klikt erg goed met haar en ze heeft kunnen regelen dat we voor de helft van de prijs mee mogen! Dat wordt dan maar50 of 60 Canadese Dollar, wat ongeveer 35 / 40 euro is. Jeeej! Heb er zin in!! Foto's van die dag zal ik zeker hier gaan plaatsen.
Leuk dat jullie me blijven volgen!
Liefs Linda xxx
Fijne Paasdagen!
Hoooi Allemaal!
Het is alweer een tijdje geleden dat ik wat geplaatst hebt dus het werd wel weer tijd. Ondertussen hebben we ons ook verplaatst dus jullie hebben welhet recht om daarvan op de hoogte te zijn, dacht ik zo. Allereerst wil ik jullie allemaal bedanken voor de felicitaties op men verjaardag een paar dagen geleden!Het was een leuke dag en voorhet eerst in een lange tijd voelde ik me echt jarig. Misschien omdat mijnprettig gestoorde familie de moeite heeft genomen om een compleet felicitatie-filmpje op te sturen, waarin uitbundig gezongen en gefeest wordt... Of misschien omdatfacebook, hyves én mijn telefoonoveruren maakte.. SUPER BEDANKT voor alle lieve en leuke berichtjes! Voor degene die niks hebbenlaten horen; schaam je diep, onze vriendschap is voorbij! :)
Gisteren hebben wedan (eindelijk) afscheid genomen van het onbewoonde eiland en zijn in het diepe gesprongen!De mensen waar we sliepenwaren trouwens blij met een kaartje, een bloemstukje voor haar en een flesje whisky voor hem. Fjoeh, daar komen we mooi vanaf.
We met de ferry hier naartoe gegaan vanaf Vancouver Island., wat ongeveer 2 uur was. Alles ging goed en gelukkig ging de boot gewoon op tijd. De vrouw waarbij we slapen(Marja) is ons op komen halen bij de Ferry Terminal in Tsawwassen (Leuk als je het snel uit probeert te spreken), samen met haar soort van geadopteerde dochter en hun schijt hondje, genaamd Missy. Dat hondje is net een Maltesertje/boomertje maar dan grijs, ze is 2 jaar oud en volgens mij de grootste prinses van de familie. Ik zag ze gelukkig gelijk zitten toen we van de boot afkwamen(fijn dat we van te voren ff foto's hebben uitgewisseld) en het is een super aardige vrouw.
Je vraagt je wellicht af hoe Linda Pinda aan al die gratis slaap adressen komt... Nou dat zal ik je vertellen. Er zijn een aantal websites waar mensen gratis slaapplaats aanbieden. Normaal gesproken voor een paar nachten, en het is niets luxe ofzo, maar je hebt een dak boven je hoofd EN HET IS GRATIS! Voor al mijn klasgenootjes die verspreid over de wereld zitten en dit lezen; www.couchsurfing.org en www.globalfreeloaders.com! Echte aanraders, ze bieden slaapplekken aan over de hele wereld, dus niet alleen Canada.
Terug naar mijn verhaal, ik dwaal af;
Het is ongeveer 3 kwartier rijden vanaf de boot naar hun huis. Ondertussen heeft ze -uit zichzelf- nog de moeite genomen om te gaan zoeken naar die stageplaats waar ik straks ga stagelopen. Ja mensen, je leest het goed, ik heb een stage gevonden! Het is een opvang voor gewonde roofvogels die ze uiteindelijk weer terug uitzetten in de natuur. Ik heb 0,0 ervaring met roofvogels dus ik ben klaar voor een nieuwe uitdaging! Hopelijk hebben ze veel zee arenden en niet al te veel van die wazige bosuilen ofzo. Ik wil stoere vogels en niet van die watjes met grote dopogen. Op de een of andere manier komen die uilen daardoor altijd een beetje sukkelig over ofzo, ik weet niet wat het is. (ik ga hier ZOVEEL commentaar op krijgen..sorry uilenlovers, das mijn mening) :P
Wanneer ik daar begin met werken is trouwens nog een verrassing, die mensen reageren een beetje laat op emails. Oja, de website is trouwens www.owlcanada.ca, mocht je nieuwsgierig zijn. Je zult hier tevens zien dat ze waarschijnlijk alleen maar uilen hebben en geen grote stoere vogels voor Linda :)
Het is een beetje in de middle of nowhere en ze wou niet dat ik daar straks helemaal verdwaal enzo, best attent.Er rijden wel wat bussen als het goed is want we hebben wat bushaltes gezien. Uiteindelijk hebben we het gevonden en zijn we naar ons nieuwe verblijf gereden... In Surrey! EINDELIJKbevinden we ons een beetje bij onze Jura in de buurt, dus we kunnen nu eindelijk afspreken en wat leuks gaan doen enzo! :D Als het goed is zitJura hier maar een kwartiertje vandaan ofzo.
Het huis waar we nu in slapen is MEGA RELAXT! We hebben onze eigen slaapkamer en badkamer (foto's volgen nog). Ook hebben we een eigen koelkast en vriezer, dus wat wil je nog meer?! Het is allemaalschoon en we kunnen hier sowieso 2 weken blijven.Het huis is echt groot en zo'n beetje de hele onderverdieping is voor onszelf. Toen weaankwamen ging ze gelijk eten voor ons maken want ze dacht dat we wel trek zouden hebben van zo'n lange reis. De reis was helemaalniet zo heel lang, maar ach...somsmoet je gewoon zwijgen als mensen je iets aanbieden, haha!Ze bakte een heerlijkeitje voor ons op lekker vers witbrood, met kaas en komkommer en worteltjes erbij. Dit alles met een glas water met ijsklontjes EN een lekker bakkie thee. HEERLIJK! Daarna heeft ze ons meegenomen naar de goedkoopste supermarkt in de regio zodat we vast wat ontbijt/eten konden kopen. SUPER GROTE SUPERMARKT, grootste die ik tot nu toe heb gezien.Ze weet dat we een low budget hebben dus ze is heel erg bezig met de goedkoopste dingen uitkiezen. Misschien gaat dat nog irriteren maar eigenlijk kunnen we zo iemand wel gebruiken, die mee op de centjes let. Na de boodschappen zei ze 'ga maar lekker slapen, jullie zullen wel moe zijn'. Het was 8 uur s'avonds, we zijn op bed gaan hangen.Je kunt zeggen wat je wil, maar in Nederland zijn de mensen echt niet zo. Als ik terug ben in Nederland zalik moeten wennen aanhet onbeschoftevolk,die allen zonder enige goede redenonverklaarbaar asociaal gedrag vertonen. Bah.
Ik ga weer verder;
We waren inderdaad wel moe, maarniet van het reizen, maar van de kroeg zaterdag. Tina (een kennis van het eiland ondertussen) wou een afscheidsfeestje voor ons. Zo gezegd zo gedaan..Om 10 uur s'avonds reden we aan en er zou een Rock& Roll band spelen.. Dat beloofde wat.. Nou ik kwam daar aan enwas een beetje in shock..Allemaal 50 jarige bierslurpendehippies daar, niet normaal. Vieze oude vrouwenin lange blauwe rokkenmet van die rammelaars eraan, ennaveltruitjes vanwit kant.. Jeetjechristus. Het moesten hippies voorstellen maar het leken meer zigeuners.Het zijnook van die mensen die hun eigen muziek instrumenten ALLEMAAL meenemen naar de kroeg enzo. Hahaha ik heb me KAPOT gelachen, al duurde dat eventjes. Eerst kregen we van die pullen bier van zo'n man, die super aardig was maar te dronken om een fatsoenlijk gesprek mee te voeren. Ergens weet ik nu hoe het is als mensen met mij proberen tecommuniceren als ikin zulkestaat verkeer. GELUKKIG had de leukebarman -die alleen maar leuk was omdat ie 35 was, ipv 60- nog wat meer drank dan alleen bier.De Bacardi Limon was verrukkelijk en was ook nog eens betaalbaar. Ik vond dat ik wel een borrel mocht hebben nu ik 24 ben geworden van de week. Zo kwam ik er bijvoorbeeldhalverwege de avond achter dat een lege roodwangschildpaddenschild verdomd muzikaal kan klinken. Er was inderdaad een rock & rollbandje wat optrad, maar eigenlijk namen de 10 mensen in de kroeg aanwezig waren allemaal wel een x de microfoon in de hand.Jammer genoegwas erop muzikaal gebied geen duidelijk onderscheidtussen de 'zanger' van de band en de dronken hippies in de kroeg. De kroeg ging om 1 uur dicht maar we hebben nog ergens zitten afteren bij iemand in de tuin, bij het kampvuur. GEWELDIG! We waren om 4 uur thuis. Vandaar de moeheid.
Hier laat ik hetbij voor nu. FIJNE PAASDAGEN!Liefs LindaPinda
Terug in Gabriola
Hallo lieve mensen,
Hier weer even een klein verslagje van onze road trip van afgelopen week! We zijn 1 dag eerder terug gekomen dan verwacht, maar we waren toch al in Nanaimo en konden net zo goed terug gaan.
Zoals jullie weten waren we afgelopen week in het bezit van een huurauto! We hadden de goedkoopste besteld, een compact autootje, maar we kregen een grotere auto mee, niet al te groot, maar boven onze verwachtingen dus! Het was even wennen want alle auto's zijn hier automaat. Daar had ik nog nooit eerder mee gereden dus was weleven wennen, ik had constant de neiging om te schakelen,haha!
We zijn gelijk van start gegaan en zijn naar het zuiden van het eiland gereden, wat maar 1,5 uur was omdat Nanaimo halverwege het eiland zit. We hebben de ferry gepakt naar Amerika oftewel The UNITED STATES OF AMERICA! We kwamen aan in Port Angeles en uiteindelijk zijn we doorgereden naar Forks. Voor de liefhebbers onder ons; daar is natuurlijk de filmserie Twilight op gebaseerd. Voor de rest die denkt; Oh die vage films met vampieren en weerwolven?! Ja, die ja! Het was maar een uurtje of 1,5 rijden naar Forks en we kwamen langs een prachtig meer, midden in de natuur. Eenmaal daar aangekomen hebben we snel wat foto's gemaakt voordat dat donker werd. Wat ikABSOLUUT niet mag vergeten te vertellen, is dat we zijn aangehouden door de politie! HahahaJolanda en ik gingen echt stuk van het lachen.Blijkbaar reed ik iets te hard. Wie let daar nou weer op als je net FORKS binnenkomt?Uiteraard had ik het omrekenen van kilometers naar miles nog niet door. Blijkbaar was het allemaal te veel werk en we mochten weer gaan. Was wel weer echt typisch Linda & Jolanda.
We hebben geslapen in een motelletje en de volgende dag nog wat winkeltjes ingegaan. Je snapt natuurlijk wel dat het een toeristen attractie is geworden en het dorpje staat al een tijdje op z'n kop. Overal is het Twilight hier en Twilight daar, links en rechts. Ondanks de constante regen was het leuk daar eens geweest te zijn, het is een leuk dorpje!
Na Forks zijn we terug gereden naar Port Angeles. We wouden eigenlijk graag nog naar Seattle maar we mochten helaas maar 1200 km rijden die week. En we hadden nog meer te doen! We hebben 1 nachtje in Port Angeles geslapen en hebben de volgende dag de boot terug gepakt naar Victoria, Vancouver Island (Canada). Vanuit daar zijn we via Nanaimo doorgereden naar Tofino. Dat is een badplaatsje wat ten westen van het eiland ligt. Het is een pittige rit, vanaf Nanaimo is het nog 3 tot 4 uur rijden. Wel een prachtige rit, dwars door de hoge bergen. Met steile hellingen en dalen, door de sneeuw etc.
Tofino is vooral in trek onder de jeugd vanwege de uitstekende golven om te surfen, hadden we ons laten vertellen. Ook zouden er veel First Nations te vinden zijn (dit zijn de indianen die van origine daar al jaren wonen). Jammer genoeg viel het tegen. Het was er zowat uitgestorven en alle buitenactiviteiten vielen af vanwege de plensregen. Verder was er weinig tot niks te doen dus na een korte nachtrust hebben we besloten om terug te gaan wanneer het beter weer is en zijn we weer vertrokken. We zijn terug gereden richting Nanaimo en we wouden graag iets meer richting het Noorden van Vancouver Island. Daar ligt het grootste nationaal park van het hele eiland, daar wouden we naartoe. Toen we er bijna waren kregen we te horen dat het midden in de bergen was (verrassing!) en dat er mega veel sneeuw lag en dat mensen er nu alleen maar waren om te skiien. Verder waren er geen motels ofzo in de buurt (We wouden eigenlijk deze hele week gaan kamperen trouwens, maar daar is het nu nog echt te koud voor). Uiteindelijk hebben we 3 nachten gespendeerd in Qualicum Beach. Een leuk en gezellig dorpje aan de kust. Er was een waterval en grotten in de buurt en ze hebben een leuk dorpje met wat winkeltjes. Helaas waren de grotten geen optie, VEEL te duur!
Vanaf Qualicum Beach zijn we vandaag terug gereden naar Nanaimo en hebben de auto schoongemaakt, volgetankten weer netjes ingeleverd. Gelukkig was het geen probleem dat we de auto een dag eerder in kwamen leveren en kreeg ik mijn $300,- borg netjes terug.
Over een paar dagen vertrekken de mensen waarbij we verblijven 10 dagen naar Frankrijk. Hun zoon woont daar en het baby'tje van hun wordt gedoopt ofzo. Wij passen op het huis en op de hond. Wel een opluchting want dan zitten ze ons niet zo op de vingers te kijken, haha! Het zijn hartstikke lieve mensen, maar niet echt van deze tijd. Nicki, vrouwlief,stond pas verbaasd te vertellen dat ze bij een vriendin van haar een vaatwasser heeft gezien, met 2 lades! Dit was voor haar iets compleet nieuws ofzo. Ze lopen een beetje achter, wel grappig af en toe. Boodschappen doen ze niet echt, ze verbouwen alles zelf. Ze hebben een tiental kippen die eieren leggen en een soort van moestuintje waar ze hun groentes vandaan halen. Ze hebben ook geen tv ofzo, iets waar Jolanda nogal van baalt.Verder zijnhet ook compleet andere mensen als wij Nederlanders. We hadden pas het hele huis gepoetst voor ze en ze zeiden iets van 'joh, dat had je niet hoeven doen, wij doen dat ook nooit'. Dat hadden we wel gemerkt want overal lag een dikke laag stof,spinnewebben overal enstofzuigen is ook een beetje gek voor ze. Ook hadden we de auto voor ze gewassen en van binnen spik en span schoon gemaakt. Het is een golf 4, prima wagentje, niet eens zo heel oud... Alleen zag je niet meer dat ie blauw is. Toen we ermee klaar waren was ie om door een ringetje te halen, maar toen straks zag ik alweer dat ie super smerig is. Ik ga er niet nog een keer aan beginnen, haha! Als hun er niets om geven dan ik ook niet, zonde van mijn tijd en energie.
In ieder geval, wat ik zeggen wou, als hun 10 dagen weg zijn ga ik intensief zoeken naar het vinden van een werk/stage plaats. Ik heb er al een geregeld, maar die is maar voor 2 maanden en pas in Juni. Dan zitten we in het Oosten van Canada. Ik wil hier ook graag iets vinden.
Ik ga even een poging doen om er wat foto's op te zetten van afgelopen week. Hopen dat het lukt want het duurt echt een eeuwigheid!
Tot de volgende blog! Liefs, Linda
Kleine update!
Hallo lieve mensen!!
Ik merkte dat ik al even niets meer had laten horen dus het is wel weer eens tijd voor een kleine uptdate. We hebben een auto gehuurd en vanaf morgen zijn we een weekje aan het touren dus dan zit het er ook niet in om wat te schrijven.
Toen we hier aankwamen moesten we even wennen. Vancouver is een grote stad en er is van alles te doen. Deze plek is het tegenovergestelde. Het eiland is 17 km lang en 2 of 3 km breed. Er is maar liefst 1 supermarkt, 1 tankstation, 1 mini bibliotheekje, 2 kleine eetcafétjes en dat was het zo'n beetje. Nicki kwam ons ophalen op de ferry, zij is onze gastvrouw. Ze is Duits van origine en woont hier al 35 jaar ofzo. Ze is getrouwd met George, die van origine een Engelsman is, en samen hebben ze 4 kinderen. Die kinderen zijn ouder en wonen niet meer thuis. 1 woont in Parijs, 1 woont in Sudan en werkt voor het rode kruis, en 2 wonen aan de andere kant van Canada. Ze hebben ook eenHELE leuke hond die je misschien al op de foto's hebt gezien, Pacheena heet ze. Echt een sukkeltje. Ik ga er vaak en graag mee wandelen. De omgeving hier is echt prachtig. Het huis waar we verblijven ligt in een baai aan de zee. Toen ik van de week s'morgens de hond aan het uitlaten was en langs de kust liep heb ik zeeleeuwen gezien! Ik baalde dat ik mijn camera niet bij had en ging snel terug naar het huis om Jolanda te halen en de camera's. Leuk!
In de supermarkt die ze hier hebben kwamen we trouwens stroopwafels, speculaas en ontbijtkoek tegen! Jeetje, wat een verassing! Die stroopwafels en speculaas hebben we meegenomen, haha! Boodschappen hier is duurder dan in Nederland. Misschien komt het ook omdat hier op het eiland alles ingevoerd moet worden vanuit het vaste land. Sigaretten hebben we nog niet hoeven kopen maar een pakje marlboro is $11 , wat ongeveer €8,50 is ofzo. Gelukkig hebben ze ook wel iets goedkopere sigaretten maar voorlopig hoeven we ons daar nog geen zorgen over te maken.
Omdat het eiland zo klein is, is het ons-kent-ons.Onlangs gingen we mee op visite bij Laura & Kelly (Kelly is trouwens een man). Hij is Canadees en zij is Colombiaans. Ze hebben plannen om volgend jaar te gaan verhuizen naar Colombia en daar een hostel te beginnen. Ook willen ze dan Engels en Spaanse les geven. De manier waarop ze praten over Colombia bezorgde me de kriebels! Ik hebze mijn hulp aangeboden, gratis uiteraard.Ik weet niet waarom, maar als ik volgend jaar klaar ben met mijn studie zie ik het wel zitten om misschien een jaartje naar Colombia te gaan om daar mee te helpen met de opbouw van dat hostel. Dat lijkt me wel wat!
Nou dat was het wel weer zo'n beetje! Onze plannen voor aankomende week zijn nog onbekend, haha! We gaan het vanavond even uitzoeken. We willen naar Victoria, Port Angeles (Amerika), Tofino en misschien nog naar Whistler (daar waren de Olympische spelen vorig jaar). We gaan later in onze reis nog een keer een auto huren voor een tijdje omdat we ook nog naar Telegraph Cove willen, waar veel orka's zijn! Alleen zijn die er nu nog niet met zekerheid te zien, dus wachten we daar nog even mee.
Dat was het weer voor nu! Leuk dat jullie blijven lezen en reacties plaatsen, vind dat echt super tof! Jullie horen wel weer van me als ik terug ben.
Liefs Linda xxx
So far, So good
Hier dan weer even een kleine update, een korte dit keer :) Na onze avontuurlijke reis hadden we even nodig om bij te komen. Dinsdag hebben we dan ook lekker uitgeslapen en in de middag zijn we de stad gaan verkennen. We kwamen uit bij een haven en hebben een flink stuk gewandeld. Woensdag zijn we naar Vancouver Aquarium geweest. Erg leuk! Het is bij lange na niet te vergelijken met ons Dolfinarium, maar het was aardig te doen. Ze hebben er beluga's, wat wel apart is want die hebben ze bijna nergens. We zijn er in de ochtend -na het ontbijt in het hostel- naartoe gelopen en hebben er zo'n anderhalf uur over gedaan. We liepen lekker langs het strand en daarna het prachtige Stanley Park in. Daar hebben we ons allereerste wasbeertje gespot in het wild. Hij was eten aan het vangen in een beekje, erg schattig! Gisterenavond zijn we best vroeg gaan slapen want we waren best moe van al dat lopen en natuurlijk alle indrukken. Vandaag weer redelijk vroeg opgestaan want we moesten naar onze orientatie afspraak met SWAP. Daar hebben we 1,5 uur gezeten en daarna zijn we wat gaan lunchen. De meeting bij SWAP was erg interessant en we hadden er ook zeker wat aan. Die mensen daar beantwoorden al je vragen en helpen ons met het aanvragen van een SIN (Social Insurance Number) wat je nodig hebt om straks te gaan werken en geld te verdienen.Nu zitten we even te relaxen op onze kamer en zijn allebei onze blog aan het schrijven. Ik begin last van mijn keel te krijgen (gelukkig hebben we een voorraad dropjes bij) en ik hoest veel (nee niet van het roken, dat doen we opvallend weinig eigenlijk) ,heb een snotneus en vandaag had ik ook best last van hoofdpijn. Dankzij jojo's ibuproven is die gelukkig verdwenen. Een douche zal me doen opknappen dus dat ga ik zo even doen. Verder zal ik nog wat foto's proberen te plaatsen hier. Hopelijk gaat dat lukken. Morgen gaan we via Vancouver Island naar Gabriola Island. Daar kunnen we gratis verblijven bij een stelletje voor zolang we willen. Ik denk dat we maar even een leuk bosje bloemen op de kop gaan tikken morgen, zodat we niet met lege handen aankomen. We moeten eerst 3 kwartier met de bus en daarna 2 x met de ferry. Hopelijk komen we daar een beetje betijds aan. Jullie horen snel weer van me!
Liefs xxx Lin
PS: Het is hier tot nu toe nog echt lekker weer geweest! Elke dag volop zon en er is nog geen drupje regen gevallen! Het is niet echt warm (10 graden ofzo) maar de zon doet wonderen. Hopelijk is het in NL ook goed te doen!!!
