Dag trouwe lezers!

Ik weet het, het is lang geleden dat jullie iets van me gehoord hebben, en mijn excuses hiervoor. Ik moet dan ook zeggen dat hier op stage elke dag ongeveer hetzelfde is, en daardoor maak ik dan ook weinig spannends mee. Stage zit er alweer bijna op, en over een klein weekje (vrijdag 5 Aug) vertrekken we hier en pakken we de bus naar Toronto. Dit zal tevens ook onze eindbestemming zijn van deze geweldige en indrukwekkende reis. Op 17 Aug. vliegen we terug naar Amsterdam, opnieuw via Chicago, en de 18ezetten we onze voet weer op Nederlandse bodem. Ik moet toegeven dat ik wel weer zin heb om lekker thuis te zijn.Helaas begint gelijk een hectische periode op school, dus veel tijd omervan te genieten heb ikdenk ik niet. Ons mam heeft hopelijk een lekkere zelfgemaakte appeltaart klaar staan als ik weer thuis kom, daarkijk ik echt naar uit! *mam, dit is een hint en ik ben zeer teleurgesteld als die appeltaart er niet staat, haha!*
Wehebben een dag of 10 om Toronto onveilig te maken en daar zijn we ook wel aan toe. Na2 maanden op hetzelfde terrein rond gelopen te hebben, ver weg van de maatschappij en bewoonde wereld, is het wel lekker om een keer uit eten te gaanen onder de mensen te zijn.

Tot gisteren hadden we nog geen verblijfplaats in Toronto. Ik begon um al te knijpen wantwe hebben absoluut geen geld voor hotels/motels en hostels. Gelukkig hebben we nu wel een verblijfplaats en valter een grote druk van mijn schouders af. We kunnen gratisverblijven bij een ex man van een vrouw die hier werkt. Het is eenSchotse man en hij heet Rob. Ik denk dat wevan te voren maareven Braveheart moeten kijken om aan het accent te wennen, hehe. Deze beste man heeft een slaapkamer voor ons, wat ideaal is. Het kost ons dus opnieuw niets. Ik moet nog even op internet uitzoeken waar hij precies woont, maar van wat ik heb begrepen woont hij vlakbij het vliegveld dus dat is wel handig.
We hebben nog geen flauw idee wat we precies in Toronto gaan doen, behalve dat we uiteraard de wereldberoemde Niagara Falls gaan bezoeken. We zullen ook wel een keer op stap gaan en ons flink bezatten, maar ik gok dat ik na 2 wijntjes al op m'n kop sta. We hebben al zo lang geen alcohol meer op.. Ik herken mezelf niet meer, haha!

Na deze blog zullen jullie denk ik nog één verhaaltje van me ontvangen over onze avonturen in Toronto. Ik zal nog wat foto's proberen te plaatsen van de afgelopen 2 maanden hier op stage.
Met alle diertjes gaat alles trouwens prima. Ze groeien snel en zijn hard op weg naar een volwassen stadium. Ik baal er van dat ik er niet bij kan zijn als ze worden terug gezet in de natuur deze herfst. Maar ach, je kunt niet alles hebben.
De hongerige beren die op het terrein rondliepen hebben ons het leven niet makkelijker gemaakt. Ze bleven terug komen en het werd steeds lastiger om ze weg te jagen. Ze ontdekten ook steeds nieuwe manieren om makkelijker aan eten te komen en hadden totaal geen moeite met het openbreken van de dierenverblijven. De afgelopen 2 weken is het rustig geweest en heb ik ze eigenlijjk niet gezien. Tot gisteren. Er zat een zwarte beer in het buitenverblijf van de wasbeertjes, al hun fruit op te eten. Toen we met het paintbal geweer een flink aantal schoten hadden afgelost, klom de slimmerd snel in een boom en bleef daar lekker zitten. Uiteindelijk is de beer vertrokken en hopelijk blijven ze nu weer even weg. We signaleren steeds andere beren en we gokken dat er nu ongeveer 7 verschillende op en in het gebied rondlopen. Sommige van hen hebben een aantal hongerige jonkies om te voeden dus ik kan het ze eigenlijk ook niet kwalijk nemen.

Het weer hier is de afgelopen maand bizar goed geweest. We hebben elke dag zon en de temperatuur is gemiddeld 30 graden. Onlangs was het 38 graden, met een gevoelstemperatuur van 45 graden. Die dag zijn we allemaal vroeg begonnen met werken en zijn we in de middag naar het water gegaan. Met die temperaturen is het niet fijn om te werken. In het begin had ik veel hoofdpijn in de avond, maar ik kwam er al snel achter dat ik te weinig dronk en sinds ik meer water drink is de hoofdpijn stukken minder.

Nou lieve famillie en vrienden, ik ga proberen nog wat foto's te plaatsen. Tot de volgende blog!

Liefs, Linda